Zwyczajne kobiety czy bezwzględne zabójczynie?

Zwyczajne kobiety czy bezwzględne zabójczynie. Kryminologiczne ujęcie zbrodni dokonywanych przez żeński personel obozów koncentracyjnych

Celem pracy było odnalezienie motywów, jakimi kierowały się nadzorczynie z niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych, popełniając brutalne zbrodnie. Autor poddaje analizie czynniki kulturowe i biologiczne utrudniające kobietom stosowanie przemocy oraz dokonuje przeglądu teorii kryminologicznych dotyczących przestępczości kobiet. Wykazano, że nadzorczynie nie pochodziły z patologicznych środowisk, oraz poszukiwano czynników, które oddziaływały na wszystkie kobiety rekrutujące się do służby w obozie. 

Autor dochodzi do wniosku, że choć młody wiek czy trudna sytuacja gospodarcza były istotnym elementem, to najistotniejszą rolę odegrał system, który agresywną indoktrynacją, legalizacją oraz gloryfikacją przemocy wobec konkretnych grup oraz stworzeniem sieci obozów wykreował sytuacje sprzyjające popełnianiu zbrodni. Ponadto autor, przytaczając eksperymenty społeczne, udowadnia, że zjawisko Holocaustu może się powtórzyć, gdyż wynika to z natury człowieka.

Kliknij i otwórz plik PDF z artykułem

Gawor, A. (2024). Zwyczajne kobiety czy bezwzględne zabójczynie. Kryminologiczne ujęcie zbrodni dokonywanych przez żeński personel obozów koncentracyjnych. Problemy Współczesnej Kryminalistyki, 27, 61–102.

Zbrodnie ludobójstwa, w tym Holocaust, są powszechnie uznawane za haniebną skazę na historii ludzkości. Tych tragicznych wydarzeń nikt nie jest w stanie cofnąć. Jedyne, co możemy, to wyciągnąć wnioski z tej bolesnej lekcji, aby nigdy więcej nie doszło do takiej tragedii. Poniższa praca jest próbą wyciągnięcia wspomnianych wniosków. Na przykładzie kobiet – nadzorczyń z nazistowskich obozów koncentracyjnych – starano się odnaleźć czynniki sprawiające, że człowiek był w stanie wyrządzić drugiemu tak niewyobrażalną krzywdę. Pomimo ciągłego rozwoju kryminologii oraz nauk pokrewnych analiza przestępczości kobiet, szczególnie w odniesieniu do czynów przeciwko życiu i zdrowiu, skupia się głównie na dysproporcji w ilościowych przypadkach względem mężczyzn jako sprawców. Czyny przeciwko życiu lub zdrowiu, dokonywane przez kobiety, wywołują dużo większą sensację, ponieważ stanowią kontrast w zestawieniu z ich cechami i wizerunkiem. Nie tylko oczywiste uwarunkowania fizjologiczne ułatwiają mężczyznom popełnianie przestępstw, zwłaszcza tych wymagających użycia siły fizycznej. Mężczyźni znacznie częściej niż kobiety ulegają impulsom, przejawiają niekontrolowane napady agresji, co w połączeniu z brakiem wewnętrznych hamulców, jakie występują u płci przeciwnej, często owocuje tragicznymi skutkami. Wątła budowa ciała, większe zdolności do samokontroli oraz lepiej rozwinięta świadomość kary u kobiet powodują większe trudności w popełnieniu przestępstwa, zwłaszcza przeciwko życiu.

W niniejszej pracy poddano analizie dotychczasowe teorie dotyczące podłoża przemocy u kobiet oraz odniesiono je do zbrodni żeńskiego personelu załóg obozowych. Poszukiwano odpowiedzi na pytanie, dlaczego pomimo przytoczonej argumentacji tak wiele nadzorczyń z nazistowskich obozów popełniło przerażające zbrodnie. Przeanalizowano, jak wyglądała rekrutacja oraz szkolenie żeńskiej załogi obozowej. Pochylono się także nad kwestią, czy do służby w obozie wybierano najbardziej zdegenerowane jednostki, a jeśli nie, to jakie procesy wpłynęły na przemianę tych kobiet. Starano się również znaleźć przyczynę braku wyrzutów sumieniu u wielu zbrodniarzy wojennych.

Zobacz też: